Op weg naar het Quitfestival Noord Groningen 2020

Het is een beetje een traditie, in december verhuis ik van mijn eigen kamer naar het tuinhuis van mijn lief. Begin december wordt het opgeruimd en gepoetst, zodat ik er bij in kan trekken. In januari vertrek ik weer naar mijn eigen stek en wordt het tuinhuis weer een echte mancave.

En zoals ik had beloofd in mijn vorige blog, de komende tijd schrijf ik regelmatig over mijn 'op weg naar het Quiltfestival Noord Groningen 2020'. Het lijkt nog heel ver weg, maar het kerkje in Eppenhuizen vullen is een uitdaging en dus ben ik begonnen met het maken van proefjes.

Proefjes
Mijn werktitel 'Verhalend Landschap'.  Mijn inspiratie is de natuur en de gevolgen van het milieu zoals Cees Buisman het in zijn boek beschrijft.

 Ik wil ik dit uitvoeren op jute zakken.
Hoewel ik al langere tijd gek van jute ben, heb ik toch maar weer proefjes gemaakt, wie weet ontdek ik al doende nieuwe mogelijkheden. Hieronder de resultaten van

• draden uittrekken, toevoegen, vouwen en plooien
• op jute schilderen
• jute roesten
• het gebruik van verschillende materialen op jute

Uiteindelijk heb ik een keuze gemaakt en worden mijn uitgangspunten

• schilderen op jute
• wol, organza, mul,
• roest voor het aankaarten van de milieu problematiek

Hieronder een sfeer impressie

En nu ben ik meters aan het maken. Het landschap zoals ik het zie in februari staat in de steigers en ben ik bezig met een ruwe versie van een sneeuwlandschap.
Dit is nog maar het begin, maar wel toepasselijk om in december aan te werken.

Op een roze quilt wolk

Begin oktober werd ik gebeld door de organisatie van het Quilt Festival Noord Groningen met de vraag of ik interesse heb om te exposeren tijdens het Quiltfestival Noord Groningen 2020.
Natuurlijk heb ik zin, heel veel zin en het was zelfs een droom van mij om ooit in één van de mooie kerkjes te mogen exposeren. Dat deze droom nu in 2020 verwezenlijkt wordt is fantastisch.

Met het mij toegewezen kerkje in Eppenhuizen ben ik ook heel erg blij mee. De expositie van Henriët Bovenkerk dit jaar in het kerkje was bijzonder inspirerend, dus ik heb er zo veel zin in en ga er iets moois van proberen te maken.

Mijn werktitel is 'Verhalend landschap' en het boekje 'De mens is geen plaag' van Cees Buisman is de inspiratie.
De eerste stap is gemaakt, het wassen van jute zakken waar  Okkie inmiddels volledig bezit van heeft heeft genomen.

2020 wordt dus een echt TEXTIEL jaar. In mei het Leidstextielfesitval waar ik exposeer met teQStiel en Zoo-Tex.  Het Quiltfestival in juni is natuurlijk de slagroom op het textiele toetje en ik zal regelmatig vertellen over mijn vorderingen.
Inmiddels ben ik bezig met het maken van proefjes.

In 2019 ga ik wel wat minder exposeren, ik doe alleen mee aan de atelierroute in Lochem, samen met Zoo-Tex en solo aan de atelierroute Berkelland. Natuurlijk heeft ook het kunstcollectief Diversity nog  plannen, maar die zijn nog niet definitief.

De najaarsexpositie van Diversity in galerie te Lintelo is alweer afgelopen. Een expositie met veel bezoekers en veel complimenten. Het werk van ons allen mixen is bijzonder goed uitgepakt.

Een expositie opruimen is altijd dubbel, aan de ene kant een weemoedig gevoel dat het afgelopen is en aan de andere kant ook wel een goed gevoel om de 'kindjes' weer thuis te hebben.

De komende week staat volledig in het teken van De Handwerk en Quiltdagen in s'Hertogenbosch.
Ik ben er woensdag tijdens de opbouw,  donderdagmorgen in de stand van Biezenmortel en vrijdag de hele dag in de stand van Zoo-Tex en o ja, ik doe ook nog mee aan de wedstrijd.

De textiel week wordt zaterdag afgesloten met een dag teQStiel en onze coach Maryan Geluk. Mijn lief is zo lief om zaterdag alles in s'Hertogenbosch op te halen.

En daarna, ga ik HARD AAN DE SLAG.

Terugblik op de Patchwork en Quiltdagen in Rijswijk

De drie dagen, waar ik weken naar heb toegeleefd zijn voorbij gevlogen.
Het was een bijzondere ervaring die ik niet graag had willen missen.
Bezoekers die mijn werk mooi vinden, bezoekers die absoluut alleen van quilts houden, maar vooral bezoekers met liefde voor textiel. Daardoor gingen  de gesprekken de diepte in en werd er  gepraat over materialen en technieken. Kortom een heel verschil met een expositie in een galerie.

Het was gezellig om samen met Ilona Visser te exposeren. Ook Ilona had niet te klagen over belangstellende vragen over hoe zij haar stiksels op linnen maakt. Mooi was het om de lieve mensen te ontmoeten die ik in de loop der jaren in de textiele wereld heb leren kennen. Fijn dat ze belangstelling voor mijn werk hadden en natuurlijk was er tijd om even lekker bij te praten.