vrijdag 23 september 2016

Fietsproject

Vanaf 24 september exposeren een aantal leden van kunstkring BArt werk met het thema fiets.

De opdracht was het maken van een werkstuk waarin een echt onderdeel van een fiets is verwerkt. 

Mijn uitgangspunt was een binnenband. 
Dit heb ik gecombineerd met de opdracht seizoenen van  AQGO.
Ik vond het een uitdaging om deze twee thema's te combineren. 

Het ontwerp:

De realisatie:
- van de binnenband heb ik vierkantjes gesneden;
- in de vierkantjes heb ik met een holpijpje gaten gemaakt van verschillend formaat,
  de gaten stellen luchtbubbels voor;
- op twee lagen organza (lichtgrijs en donkergrijs) heb ik de compositie vast gestikt;
- met lichtgroen en lichtblauw garen de eerste rij gestikt om het voorjaar weer te geven;
- met rood, oranje en blauw garen de tweede rij die de zomer voorstelt;
- met donkerrood, donkeroranje en goudgaren de derde rij die de herfst weer geeft;
- de twee laatste rijen verbeeldt de winter en is vast gestikt in grijs en ijsblauw,
  twee rijen voor de winter omdat voor mijn gevoel de winter langer duurt.

Bij AQGO ontstond zomaar de titel 'Fietsend door de seizoenen' en dit is het resultaat. 

Nu hangt het een maand in de galerie van de Needse kunstenaar Harry Stortelder, beter bekend als Hasto. 


donderdag 15 september 2016

De eerste expositie van het nieuwe quilt seizoen

Het is alweeer een tijdje geleden dat ik mijn laatste bericht schreef. Ondertussen gezeild, mooie dingen gezien, de uitreiking van het certificaat van Quilten Speciaal 13 tijdens de algemene tentoonstelling van het Quiltersgilde en ook alweer twee werken geëxposeerd

Tijdens Monumentendag exposeerde Kunstkring BArt in het kerkje in Haarlo. Dit in combinatie met een expositie in het kulturhus en een kunstmarkt. Een daverend  succes en voor herhaling vatbaar. Mijn inbreng was een boek van textiel en de eindopdracht voor QS13. 


Het geëxposeerde werk in het kerkje moest een link hebben met de kerk die in eigendom is van de Stichting Oude Gelderse Kerken. 

De bijbel, het liedboek en de verwevenheid van de inwoners van Haarlo met hun kerk was voor mij de bron van inspiratie. 

Ook mijn familie is verweven met de kerk in mijn geboortedorp. Dit bracht mij op het idee om de geschiedenis van mij en mijn familie te verwerken in een boek van textiel. 



Voor de te gebruiken techniek heb ik gekozen voor een combinatie van foto transfer en de Boro techniek. Het is een oude Japanse techniek die staat voor het herstellen, laten herleven, waarderen; de schoonheid van imperfectie. 


Extra leuk dat twee weken geleden in de zaterdagbijlage van de Volkskrant er veel aandacht was voor de Boro techniek. De komende winter is het een hot item in de mode van o.a. Viktor & Rolf. 

Ik heb de hele zomer aan het boek gewerkt en het was op het laatst voor de zoveelste keer werken onder tijdsdruk.  


Daarnaast was er voldoende tijd voor vermaak. Traditiegetrouw bezochten wij de kunstroute in Olderbekoop aan het begin van onze vakantie.  




















Het bezoek aan Hawar is hierbij voor mij een topper. Na een drastische verbouwing is er nog veel meer ruimte voor alle mooie dingen. 


Ook de zomer expositie van Textielkunst Nu heb ik bezocht. 




Toch heb ik na veel wikken en wegen besloten mijn aspirant lidmaatschap op te zeggen. Nu wij als Quilten Speciaal 13 verder gaan als de groep TeQStiel en worden gecoacht door Marjoke Staal wil ik mij hierop richten. Daarnaast heb ik ook nog AQGO, een groep die door het jaren lange lidmaatschap mij zeer aan het hart gaat. Ook zijn er natuurlijk de projecten voor kunstkring BArt. Kortom, handen vol werk.

Het bezoek aan de tentoonstelling van Claudy Jongstra in het Friesmuseum was een topper en is een aanrader. De tentoonstelling is nog tot 8 januari 2017 te zien.  





Natuurlijk ook even bij de breitentoonstelling geweest. Leuk om nu meer  van de geschiedenis van het breien te weten. 



Het Jopie Huisman museum in Workum is altijd leuk en best wel passend bij het Boro project. 

dit is de broek in het echt
en dit is het schilderij


En dan de kleine maar leuke verzameling van de inca's in het "andere museum". In Leeuwarden. 


Daarna werd het bijzonder mooi weer en was het uit met de  culturele uitjes.
O ja, toch nog één ding, de laatste wedstrijddag van het skûtsje silen bijgewoond. Een jaarlijks terugkerend fenomeen dat toch echt wel bij het culturele erfgoed van Friesland hoort. Wij waren op uitnodiging in een super snelle super luxe speedboot. 






Hoewel dit power wonder helemaal van hout is gebouwd,  ben ik toch liever op onze houten EB74, Flink langzamer, maar veel relaxter. 




dinsdag 5 juli 2016

Even rust, maar niet echt

Het eerste hooi is binnen en de exposities en opentuinen activiteiten zijn achter de rug.
Het was leuk om tijdens het opentuinen weekend van Groei&Bloei mijn 'oude quilts' in de tuin op te hangen en zo het groei proces van beginnende quilter tot nu te zien. Hoewel, het grootste deel van mijn nieuwere werk was niet thuis, wat dat betreft was er dus minder te zien.



Met plezier en tevredenheid kijken wij terug op alle activiteiten en hoewel het nu een beetje als vakantie voelt zit ik niet stil. Het is super groeizaam weer, ook voor het onkruid en ik heb drie uitdagende textiele opdrachten. 

De 1e expositie na de zomer is van kunstkring BArt. 
Het werk wordt geëxposeerd in het kerkje van het dorpje Haarlo en tevens is dit ook het onderwerp van de expositie. 
Tijdens het brainstormen over het onderwerp kwam ik op het volgende:
- de bijbel en het liedboek wat in een kerk wordt gebruikt;
een kerk in een dorp,  familie generaties zijn met de kerk verbonden (dopen, trouwen, rouwen);
Ik ga dus een boek van textiel maken over het kerkje in mijn geboorte dorp en hiermee mijn familiegeschiedenis verbinden. Ik ga hiervoor de stamboom en familie foto's gebruiken.
- Ik ga de foto's op spijkerbroekstof drukken, omdat ik uit een boeren familie kom en ik spijkerbroeken associeer met werken;
- de Boro techniek ga ik toepassen. Boro staat voor textiel dat er rafelig en versleten uitziet omdat het veelvuldig is opgelapt  en gerepareerd. 


De stamboom en de familie foto's gebruiken is een leuk idee, de foto's en de handgeschreven stamboom goed op stof te krijgen was lastig. Met transfer paper heeft het een te groot plastic effect.


Dus na even googelen en veel proeflapjes verder had ik nog steeds geen goed resultaat. Tenslotte kreeg ik in Groningen van Willie Groenewold een tip over laserprinters die mij verder heeft geholpen in het proefjes proces.

De truc is:
- foto in scannen en spiegelen;
- hiervan een print maken;
- en met deze print naar het kopieerapparaat van de bibliotheek
  (bij een inktjet printer lost de inkt niet op, je hebt een laserprinter nodig of dus een kopieerapparaat);
- de kopie met de goede kant op de stof en dan met een transfer marker over de kopie wrijven

Maar let op, mijn lief rook een thinner geur en inderdaad met thinner gaat het net zo goed. 


Ik fiets nu regelmatig even naar de bibliotheek en krijg de meest mooie resultaten, bijvoorbeeld een foto en daar weer overheen tekst.







Vervolgens is er ook alweer de volgende opdracht voor BArt. Dit is iets maken waar een onderdeel van een fiets in is verwerkt. Ik wil iets maken met fietsbanden en textiel. 














Textielkunst Nu heeft de leden naar huis gestuurd met een leuke zomer opdracht. Deze vorm moet uitgewerkt worden met het thema 'eigen streek' 


Ook wil ik de beschrijving van mijn eindopdracht voor QS13 nog even perfectioneren, omdat dit boekje in Breda bij het eindwerkstuk wordt gepresenteerd. 

Voldoende werk dus deze zomer. 

woensdag 15 juni 2016

Een ervaring rijker tijdens het Quilt festival Noord Groningen

en ik zal vertellen waarom.

Maar eerst mijn  quilt 'Gevangen tussen grenzen', eindelijk mag ik de foto laten zien.  


De inspiratie is het het boek 'Gevangen tussen grenzen' van Annemarie Busser.
Aan de onderkant geeft het vel gekleurde organza de vluchtelingen weer van ver met ooit een veilig thuis. De vlakken tussen het organza geeft weer hoe zij vanuit veel landen op weg gaan vol met idealen en hoop op een betere toekomst. De  minder uitbundige kleur van de organza en de textuur van de quilt geeft de problemen weer die zij tijdens hun reis ondervinden. Uiteindelijk wordt de kleur naar boven toe steeds donkerder, dit geeft weer dat velen het doel niet bereiken, of verre van gastvrij worden ontvangen. De glinstering geeft de hoop weer, hoop op een beter leven en die hoop doet leven.

Maar aan het einde van deze pagina meer over de wedstrijd.

Blij ben ik om al de mooie dingen die ik heb gezien. De prachtige quilts, het mooie Groningse landschap, de lieve mensen die ik heb ontmoet, de vriendelijke vrijwilligers en ga zo maar door.
Natuurlijk ben ik ook blij voor de prijswinnaars en in het bijzonder Hannie, die ik via het blog ken en Marjoleine die ik via QS13 ken.


Voor mij waren de toppers:

Het  kerkje in Breede met het werk van Willie Groenewolt
Het was de eerste locatie die wij bezochten en ik stond gelijk weer met beide benen op de grond. Wat heb ik  nog een lange weg te gaan om echt goed te worden. Zo leuk dat ik tips van haar kreeg voor het overbrengen van foto's en teksten op stof. Ik ben hierin zeer geïnteresseerd omdat ik dit wil toepassen op mijn project voor BArt en mijn proefjes tot nu toe zijn geen succes.


De Juliana kerk in Rottum     
Ik was onder de indruk door het technische perfecte werk van Anco Brouwers


Het kerkje in Zandeweer met werk van Mirjam Pet-Jacobs
Van Mirjam heb ik vaker werk gezien, maar in dit prachtige kerk tentoongesteld maakte zoveel indruk op mij en het werk ontroerd mij.
Ik heb dit kerkje drie keer bezocht en vond het werk steeds mooier.


Ook het 'Textielwerk bij Vrijdag' in de Doopsgezinde Kerk in Uithuizen vond ik mooi.
Natuurlijk was er veel meer mooi werk, zowel Art, modern en traditioneel
In  de Jacobi kerk in Uithuizen waar het beddengoed van Jantje Kupers geëxposeerd werk, liep ik rond met een brede glimlach.


En dan de gezelligheid met de meisjes waarmee ik de auto deelden. De gezelligheid met AQGO, het was jammer dat wij niet compleet waren, wij misten de leden die er niet bij konden zijn.


Het was leuk om allemaal bekende quilters te ontmoeten, ook was het leuk dat zomaar onbekende quilters mij vroegen ben jij Jo. Dit zijn de volgers van het blog van het Quiltersgilde waar ik voor schrijf en de volgens van mijn eigen blog Quilt en Jo. Heel leuk dat Carry mij vertelde dat zij door mijn blog verhalen over QS enthousiast is geworden, zich heeft opgegeven voor QS14 en is toegelaten. Super en succes Carry.

Zondag was ik met mijn lief in Groningen en samen bezochten wij een aantal mooie locaties. Geweldig de spontane ontmoeting met mijn zus en zwager.  Met ons viertjes zijn wij verder gegaan en wij  hebben de dag afgesloten met een etentje in In de Molen, een aanrader en wil je er een wijnarrangement bij, er zijn ook nog twee kamers om te overnachten. 



Het was nog wel even stressen, mijn tas was zoek. Na diep nadenken kwam ik tot de conclusie dat ik die ik in het dorpshuis van Kantens had laten staan. Na wat heen en weer gebel en een hele lieve beheerster van het dorpshuis is alles weer goed gekomen en waren wij na middernacht inclusief tas en de quilts van Anne, Liesbeth, Margriet, Aart en die van mij zelf weer veilig en wel thuis.

Twee jaar terug ben ik geschrokken van de enorme aardbevingsschade. Blij ben ik dat er nu zoveel is gerestaureerd. Treurig vind ik het dat er met het mes op de tafel wordt onderhandeld met de NAM, over of het aardbevingsschade is of achterstallig onderhoud.



En dan als laatste mijn ervaring rijker.
Mijn quilt 'Gevangen tussen grenzen' voldeed niet aan de maten.
Ik twijfelde over het formaat, maar ik had zo met deze quilt geworsteld en vond het resultaat uiteindelijk zo mooi dat ik toch heb ingestuurd. Ik had een beetje hoop dat het goed zou komen, tenslotte voldoet de quilt op het langste en breedste gedeelte aan de maten en met een beetje geluk was dit goed, maar achteraf gezien was de afwijking meer dan 10%.
Super blij was ik dat de quilt mocht hangen, maar toen ik het dorpshuis binnen kwam en al die quilts zag van quilters die zich wel aan de maat hadden gehouden wist ik voldoende.

Blij ben ik met feedback in een persoonlijk gesprekken met Marjon Hoftijzer, Hilde van Schaardenburg (telefonisch), Miriam Pet Jacobs en Rita Berghuis.  Blij ben ik dat de jury ondanks de diskwalificatie het jury rapport heeft ingevuld. 
Nu na heel veel meters heggen knippen ben ik mijn frustratie kwijt, ben ik ontzettend blij met het top juryrapport, de feedback en weet ik dat ik met mijn werk op de goede weg ben.
Het zure is dat ik zondagavond de brainwave kreeg hoe ik het had kunnen oplossen, maar dat is een beetje te laat natuurlijk.
Kortom het is een enorm leerproces en voor de echte kunstenaar is het natuurlijk de uitdaging om en een kunstwerk te maken en zich te houden aan de gestelde maten, toch?